Kiedyś – hak holowniczy mógł zamontować praktycznie każdy. Obecnie jest to zadanie dla specjalistów w branży. Steinhof - wiodący producent haków holowniczych - wskazuje na największe problemy z montażem haków, które czekają amatorów-majsterkowiczów.
Hak holowniczy to nie tylko element mechaniczny łączący pojazd z przyczepą. To także zaawansowana wiązka elektroniczna. Dawniej były to proste połączenia elektryczne zasilające np. zewnętrzne światła. Obecnie jest to sieć CAN, której działanie wpływa nie tylko na pracę oświetlenia, ale także na działanie systemów wspomagających parkowanie, stabilizujących tor jazdy pojazdu czy nawet pracę skrzyni biegów.
Właśnie z tego powodu, wielu producentów samochodów wymaga zaznaczenia „opcji montażu haka” już na etapie konfiguracji zamówienia nowego auta w salonie. Dotyczy to także bardzo popularnych aut - np. większości modeli z Grupy Volkswagena.
Pomarańczowe lub czerwone ostrzeżenie
Montaż haka do takiego samochodu, który nie został odpowiednio skonfigurowany fabrycznie, oznacza na ogół bardzo poważne przeróbki instalacji elektrycznej. Pozornie prawidłowe i logicznie wykonane połączenia generują zazwyczaj błędy w sterownikach i pomarańczowe lub czerwone komunikaty ostrzegawcze na desce rozdzielczej. Tych komunikatów czy błędów nie da się „wykasować”. Niezbędna jest adaptacja sterowników pojazdu do trybu holowania przyczepy.
Co ważne, nawet sama wymiana odpowiedniego fragmentu wiązki „auta bez haka” na oryginalny fragment wiązki dla „modelu z hakiem” nie oznacza, że połączenie będzie prawidłowe. W wielu markach, w tym także w bardzo popularnej na naszym rynku grupie VAG (Volkswagen, Audi, Škoda, SEAT/Cupra) przy montażu haka pojawia się konieczność dodatkowego kodowania i integracji z elektroniką pojazdu.
Nieprawidłowo dobrana wiązka lub moduł mogą zakłócić nie tylko pracę oświetlenia przyczepy, ale także zaburzyć działanie samochodu, który ją holuje.
Chodzi o nieprawidłową pracę m.in.:
- oświetlenia pojazdu,
- asystenta pasa,
- czujników parkowania,
- kamery cofania,
- czujników martwego pola,
- układów stabilizujących jazdę,
- układów automatycznego parkowania.
Zakłócenia spowodowane montażem haka mogą pojawić się także w sterownikach skrzyni biegów, sterownikach systemu start/stop, systemu trybów hybrydowych i wielu innych, które pozornie nie wiążą się z instalacją do haka holowniczego. Wiele zależy to zarówno od marki modelu pojazdu, a także od konfiguracji jego wyposażenia.
Nie wszystkie auta da się przerobić
Nowszy samochód – więcej problemów. Tak w skrócie można scharakteryzować stopień trudności montażu haka holowniczego do samochodu, który nie został fabrycznie przystosowany do holowania przyczepy.
W niektórych modelach wręcz nie da się tego zrobić. Czasem problemem są tzw. „bramki” ograniczające dostęp do sterowników, a czasem – brak na wyposażeniu odpowiedniego „trybu jazdy z przyczepą” niezbędnego do prawidłowej pracy wszystkich sterowników pojazdu.
Jakie testy należy wykonać po montażu, aby potwierdzić prawidłowe działanie systemów samochodu i przyczepy?
Po zakończeniu montażu należy sprawdzić poprawność działania instalacji elektrycznej przy użyciu odpowiedniego testera do wiązek haka. Należy zweryfikować wszystkie funkcje oświetlenia przyczepy, w tym światła pozycyjne, stopu, kierunkowskazy oraz światła przeciwmgłowe i cofania, jeśli występują w danej instalacji. Dodatkowo należy przeprowadzić diagnostykę komputerową pojazdu w celu wykrycia ewentualnych błędów zapisanych w sterownikach. W przypadku instalacji wymagających kodowania trzeba również potwierdzić prawidłową konfigurację systemu haka oraz sprawdzić działanie funkcji pojazdu, które mogą współpracować z przyczepą.
Dopiero na końcu należy wykonać jazdę próbną, która ostatecznie potwierdzi prawidłowe działanie całego zestawu – pojazd – przyczepa. Po zakończeniu jazdy należy jeszcze raz sprawdzić pamięć sterowników pod kątem pojawienia się nowych błędów.
Komentarze (0)